" به نام او  "

دانه ای بودم که در عمق وجود نازنینت بالیدم ...

جوانه ام که سر زد با شیره ی جانت سیرابش کردی ....

سپر بلایش شدی ... تا رشد کرد ...

سایبانش شدی تا بالید ...

گاه خطر اغوش گرمت تنها مامن تن و گاه تنهایی شانه های مهربانت تنها تکیه گاه ...

دستانت همیشه گرم و پر مهر و نوازش هایت تا ابد جاودانه ترین یادگار وجود بی الایشت ...

چه دارم در برابر اینهمه مهر ... اینهمه لطف ... اینهمه صبوری ؟؟؟!

تنها امیدم نوید بهشتی است که در زیر پاهای توست ....

پس بوسه میزنم بر قدمهایی که روزی بوسه بر زمین بهشت برین خواهد زد ...

مادرم میلاد یگانه بانوی عالم بر تو مبارک .